وقایع اتفاقیه
نوشته های کورش میرسعیدی در باره ارتباطات و روابط عمومی
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
     
نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩٢/۳/۱٢

پخش نخستین مناظره نامزدان یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با موضوع اقتصاد از شبکه اول تلویوزیون در روز جمعه دهم خرداد ماه از همان آغاز با انتقادات برخی نامزدان نسبت به نحوه مناظره و روند پاسخگویی به پرسشها آغاز شد و بخش دوم آن عملا بخش نیمه جان اول را هم زیر سوال برد و با خاتمه آن انتقادهای نامزدان،شخصیتهای سیاسی،کارشناسان ارتباطات و رسانه و مردم به طور جدی نسبت به این برنامه مطرح شد و در مجموع کار برعکس شد و عملکرد صدا و سیما  بیشتر از نظرات نامزدها مورد بررسی و کنکاش افکار عمومی قرار گرفت و پیامک های طنزی که بلافاصله تولید و ارسال شد و تاکید جدی بر ایجاد تغییرات جدی در دو قسمت باقی مانده مناظره ها، گواه این مدعاست.

مناظره های مربوط به انتخابات،گفت و گوی دو یا حداکثر چهار نفر در خصوص یک یا حداکثر سه موضوع  می باشد که با حضور یک یا سه مجری تشکیل می شود.هدف اصلی مناظره ها آگاهی افکار عمومی از نظرات و برنامه های نامزدان به ویژه در زمینه مسائل مورد علاقه مردم است تا به افرادی که می خواهند در انتخابات شرکت کنند ولی تردیدهایی دارندکمک نماید تا نامزد مورد نظرشان را شناسایی کنند. در فرآیند مناظره،آنچه می تواند جذابیت کار را افزایش دهد ایجاد چالش میان شرکت کنندگان و تضارب آراء و افکار ارائه شده و نقد و بررسی آنها از سوی حاضران است.

بدون تردید مناظره های این دوره از انتخابات ریاست جمهوری تحت تاثیر مناظره های دوره قبل در سال 1388 قرار دارد و مردم منتظر بودند که هرجه زودتر مناظره های این دوره را مشاهده کنند برای همین شاید صدا و سیما دچار محافظه کاری شدیدی شده بود تا تجربه چهارسال قبل تکرار نشود.

مناظره اول این دوره به هیچ وجه جذابیت های ابتدائی یک برنامه تلویزیونی چهار ساعته را نداشت و در آن خبری از بحث و جدل و به چالش کشیدن دیگران نبود و برنامه ای بود با ریتم کند و یکنواخت و بیشتر به جلسه سخنرانی و نظرخواهی از چند کارشناس یا مباحثه چند نفر حول موضوعی و حضور چند نفر در جایی و مجاب کردن آنها به جواب دادن به یکسری سوال یا یک مسابقه تلویزیونی می ماند و انتهای آن هم شباهت هایی به آزمون های استخدامی داشت تا مناظره برای رییس جمهور شدن و برای همین نارضایتی حاضران در آن،سیاستمداران،کارشناسان و مردم را در بر داشت و به احتمال زیاد به مردم کمکی نکرد تا نامزد ها را بهتر بشناسند و از برنامه هایی که برای اداره کشور دارند،آگاه شوند.

این روش مناظره ترکیبی از روش های مناظره در کشورهای خارجی بود و نمایش عکس و پرسش و پاسخ های کوتاه پیش از این در انتخابات مقدماتی احزاب در آمریکا اجرا شده بود با این تفاوت که به دلیل انتقادات فراوان و طنزهایی که در خصوص آن ساخته شد ،‌ این نوع مناظره آسیب شناسی و عیب هایش رفع شد.ضمنا این  پرسش همچنان مطرح است که چرا هر کاری که خارجی ها برای مناظره می کنند باید در کشور ما هم اجرا شود؟ مجری در این مناظره گفت که صدا وسیما بیش از بیست سناریوی مختلف در جلسات متعدد با اساتید ارتباطات دانشگاه و همکاران باسابقه و با تجربه صدا و سیما را بررسی و نهایتا این روش را انتخاب کرده است که جای دارد هرچه سریعتر این اساتید را معرفی  و دلایل آنها برای این انتخاب را اعلام کنند.

فرم در نظر گرفته شده برای مناظره  و روش اجرای آن از لحاظ رعایت عدالت هم نامناسب بود زیرا از هر یک از نامزدان  خواسته می شد در خصوص موضوعی خاص،البته در زمان بسیار اندک سه دقیقه،نظر خود را بیان نمایند و سایرین وقت دارند در 90 ثانیه هم صحبت نامزد دیگری را نقد کنند و هم نظر خود را بیان کنند که عملا فرصت برخی نامزدان که در موضوعی خاص برنامه های ویژه ای دارند و یا در موضوعی تبحر خاصی دارند برای ارائه نظراتشان از دست رفت و نامزدان اصلا به نقد نظرات دیگران نپرداختند و فقط توانستند در یک فرصت کوتاه رئوس و عناوین برخی برنامه های پیشنهادی خود را بیان کنند. در این خصوص صدا و سیما می توانست پنج یا حداکثر شش سوال در خصوص مشکلات عمده اقتصادی کشور تهیه و آن را از همه نامزدان مطرح می ساخت تا آنها  در زمان کافی و مساوی به آن پاسخ دهند و صحبت های سایرین را نقد کنند تا مردم با مقایسه نظرات،متوجه جواب ها و نقد های برتر شوند.

یک شگرد صدا و سیما برای جذاب کردن مناظره ها،کوتاه کردن زمان صحبت نامزدها بود ولی در عمل باعث شد که آنها نتوانند حق مطالب را ادا نمایند.با توجه به محدودیت زمان و تعداد زیاد نامزدان،ارزیابی دقیق موضوعات اقتصادی که برای مردم و نخبگان مهم ولی کاری وقت گیر است اتفاق نیفتاد و با اختصاص زمان های بسیار کوتاه به نامزدان، فرصت بررسی برنامه های ارائه شده برای حوزه اقتصادی کشور و نقد،کنکاش و آسیب شناسی آنها عملا از دست رفت.

با توجه به روش در نظر گرفته شده برای مناظره،نامزدان و مجری در مناظره اقتصادی نتوانستند سخنان و نظرات ارائه شده را نقد کنند و از نامزدان بخواهند در زمینه راه حل های تحقق برنامه هایشان توضیح دهند. انتظار همه این بود که نامزدان  یکدیگر را  نقد نمایند و یا مجری از آنها توضیحات اضافی بخواهد و آنها را رودرروی هم قرار دهد.

ضمنا ادامه مناظره به شکل طرح سوالات کوتاه و تست های چهار گزینه ای و نمایش عکس و خواستن نظرات نامزدان در خصوص آنها، که برخی نامزدان آنها را نادرست دانستند و فورا اعتراض خود را نسبت به طرح آنها اعلام کردند و مجری هم طرح برخی آنها را متوقف کرد ، عملی سنجیده نبود و شکست بزرگی برای مسئولان صدا و سیما محسوب می شود.

مسئولان صدا و سیما در عمل کاری کردند که مردم شاهد یک مسابقه تلویزیونی بودند و آنها نتوانستند بین مسابقه و مناظره نامزدان انتخابات ریاست جمهوری تفاوت چندانی قائل شوند و کار در نهایت باعث دستکم گرفتن جایگاه نامزدان ریاست جمهوری و کاهش شان مناظره تا حد یک مسابقه تفریحی – سرگرمی شد.

 واقعا مسئولان صدا وسیما نمی دانستند نامزدان این دوره از انتخابات که در مناظره حاضر بودند پیش از این تصدی سمت های مهم و حساسی نظیر معاون اول رئیس جمهوری،رئیس مجلس،وزیر امور خارجه ، وزیر نفت ، وزیر پست و تلگراف و تلفن،فرمانده سپاه پاسداران،دبیر شورای عالی امنیت ملی،رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی ،فرمانده نیروی انتظامی،شهردار تهران،رئیس دانشگاه تهران و ... را درکارنامه خود داشته اند؟

باید گفت که این به اصطلاح مناظره به حدی نازل و سطح پایین بود که از همان دقایق اولیه بعد از پایانش ، مردم با ساختن پیامک های طنز درباره نحوه اجرایش ، به آن واکنش نشان دادند.

یک نکته دیگر در خصوص این مناظره این بود که نامزدان از فرم و محتوای در نظر گرفته شده برای آن خبر نداشتند و به آن اعتراض داشتند بنابراین بهتر بود صدا و سیما نظیر سایر کشور ها از قبل نمایندگان نامزدان و تعدادی از صاحب نظران شناخته شده را در جریان امر قرار می داد و با آنها همفکری و تعامل داشت و به بسته پیشنهادی می رسید که مورد اجماع همه طرفین بود و می توانست تمامی گزینه های ممکن مثل افزایش تعداد مناظره ها ولی با حضور تعداد کمتری از نامزدان ، انتخاب روش بهتری برای طرح پرسش ها ،انتخاب زمان پخش برنامه در ساعات پایانی روز  را بررسی می کرد.

انتظارات مردم در زمان انتخابات از رسانه ها برای معرفی جریانات فکری و اهداف و برنامه های آنها بسیار افزایش می یابد و در کشور ما بخش عمده ای از مردم به دلیل فرهنگ غالب شفاهی در جامعه از رادیو و تلویزیون انتظار بیشتری دارند. صدا وسیما از چهار سال قبل تا کنون وقت داشت تا با کارشناسان و صاحب نظران در خصوص اجرای جذاب و تاثیرگذار مناظره ها همفکری کند و به نتیجه مناسبی برسد ولی نتیجه پخش مناظره اول نشان داد که بخش هایی عمده ای از کارهای صدا و سیما کارشناسی نیست و به مخاطب توجه چندانی ندارد .

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/۱۱/٧

هفته نامه معروف «نیوزویک» پس از 80 سال انتشار از ابتدای سال میلادی جدید فقط از طریق اینترنت قابل دسترسی می باشد و این نشریه آمریکائی که سابقه‌ای طولانی در زمینه تهیه گزارش های تحقیقی،مصاحبه با شخصیتهای مطرح جهانی،انتشار مقالات و تفسیرها و تحلیل‌های خبری دارد عملا به نشریه ای صرفاً دیجیتالی یا آنلاین تبدیل شده است.

مسئولان این نشریه دلایل عمده توقف انتشار کاغذی و ارائه آن صرفا در اینترنت را صرفه جوئی در هزینه ها پس از کاهش درآمد حاصل از آگهی‌های تبلیغاتی به شیوه سنتی و افزوده شدن هر روزه بر تعداد مخاطبان نشریات آنلاین اعلام و همچنین ادعا کردند که  نیوزویک در سالهای اخیر نشریه ای زیان‌ده بوده است.

نیوزویک از سال 1933 که اولین شماره آن منتشر شد یکی از معتبرترین مجلات آمریکایی بوده است. نیوزویک در ابتدای سال 2003 میلادی، تیراژی برابر با 4 میلیون نسخه داشت که به حدود 5/ 1 میلیون در سال جاری کاهش یافت. همچنین نیوزویک همزمان به زبانهای مختلف نیز منتشر می شد.دفتر مجله نیوزویک در نیویورک و دارای 22 دفتر در داخل و خارج از آمریکا می باشد.

نسخه اینترنتی این مجله «نیوزویک گلوبال» نام خواهد داشت و مجانی نخواهد بود. بنا بر اعلام خانواده براون ،سرمایه‌گذار این رسانه،«نیوزویک گلوبال» صاحب‌نظرانی را مخاطب خود قرار خواهد داد که «دائم در راه» هستند و علاقه دارند «در قالبی فاخر» در جریان اخبار روز جهان قرار گیرند.

پایان انتشار نسخه چاپی نیوزویک در عصری که در جامعه اطلاعاتی به سرمی بریم،نباید اتفاق عجیبی محسوب شود چون طی سالهای اخیر یکی از مباحث مطرح شده در عرصه روزنامه نگاری،خاتمه عصر چاپ و آغاز عصر دیجیتال است.بنابراین نهادهای عصر چاپ یعنی روزنامه ها و مجلات باید جای خود را به نهادهای عصر دیجیتال یعنی نشریات انلاین  و شبکه های اجتماعی بدهند.

طی سال های اخیر تعدادی از روزنامه های مشهور آمریکایی در دسته موسسه های ورزشکسته قرار گرفتند ودر راستای کاهش هزینه ها و حفظ بقای خود به سوی آنلاین شدن قدم برداشته اند. با توجه به شواهد موجود،روزنامه های کاغذی دیگر قادر به یافتن خوانندگان قدیمی خود نخواهند بود زیرا مصرف کنندگان به روشهای جدید کسب اطلاعات روی آورده اند.اینترنت و تلفن ها همراه ،خبرها را لحظه به لحظه به کاربران انتقال می دهند و کاربرانی که دیگر عادت به خرید روزنامه ندارند،دیگر به این کار روی نخواهند آورد و در سالهای اخیر شاهدیم که رسانه های کاغذی به دنبال توسعه خود در اینترنت هستند.

‌تغییر ذائقه مخاطبان از روزنامه خوانی به مطالعه رسانه ها دیجیتال، تسهیل در دسترسی مردم به اینترنت و گسترش استفاده از لپ تاپ،تبلت و آیفون و ابزارهای چندرسانه ای،سوق پیداکردن درآمدهای تبلیغاتی از مطبوعات طرف انواع دیگر رسانه ها، افزایش قیمت کاغذ و هزینه های چاپ و تولید و توزیع نشریات کاغذی ، عملا فضار را برای روزنامه های چاپی تنگ کرده و این پرسش مطرح است که پایان انتشار نسخه چاپی نشریات را باید نشانه ای دیگر از پایان کهکشان گوتنبرگ و عصر چاپ دانست؟

از سال 2010 میلادی به بعد،مطبوعات کاغذی در اکثر کشورهای پیشرفته جهان به علت استفاده فزاینده خوانندگان از اینترنت،دچار بحران های حاد شده اند و نشریات با قدمتی در آمریکا،فرانسه،آلمان،اسپانیا به دلایلی که در بالا ذکر شد، اعلام ورشکستگی کرده اند و این وضع برای بسیاری از مطبوعات طی یک سال اخیر بدتر هم شده است و کلا در سراسر جهان، مطبوعات کاغذی به علت افزایش هزینه ها مشکلات عدیده ای پیدا کرده اند و در قدم اول به کاهش نیروهای کاری خود روی آورده اند.

طبق گزارشی که اخیرا موسسه تحقیقاتی eMarketer منتشر کرده، امسال اولین سالی است که درآمد حاصل از فروش تبلیغات آنلاین، از درآمد تبلیغات کاغذی جلو افتاده. به بیان دقیق‌تر ای‌مارکتر می‌گوید درآمد فروش ناشی از تبلیغات روی وب امسال به 5/39 میلیارد دلار خواهد رسید؛ در حالی که این رقم برای تبلیغات کاغذی 8/33 میلیارد دلار است. براساس این تحقیق ، فروش ناشی از تبلیغات وبی یکسره افزایش خواهد یافت؛ به طوری که در سال 2016 به 62 میلیارد دلار می‌رسد اما آن سال فروش ناشی از تبلیغات کاغذی از امسال هم کمتر خواهد بود؛ یعنی 3/32 میلیارد دلار.

از ابتدای سال میلادی جدید،همه کاربران وب از جمله دارندگان تبلت‌ها و کتاب‌خوان‌های الکترونیکی هم می‌توانند با پرداخت مبلغی از مجله اینترنتی نیوزویک استفاده کنند ولی بحث اصلی اینست که آیا مخاطبان خاص نیوزویک که از جمله تحصیلکردگان و مدیران ارشد هستند در شرایط جدید هم حاضرند برای مطالب حرفه ای و تحلیل ها و تفسیرها و گزارش ها و مصاحبه های آن پول بپردازند؟جواب این پرسش البته روشن نیست و به عملکرد تحریریه نیوزویک و برنامه های آنها برای هرچه جذاب نمودن مطالب و جذب مخاطبان جدید در فضای مجازی بستگی خواهد داشت.

اما در ایران طی ماههای اخیر بسیاری از مطبوعات با  کاهش تیراژ مواجهند و روزنامه های قدیمی کیهان و اطلاعات چهار صفحه خود را به دلیل صرفه جوئی در هزینه ها کم کرده اند.ماهنامه سینمائی فیلم هم به دلیل افزایش هزینه ها،از این پس برخی مطالب همیشگی این نشریه را صرفا در وب سایت آن منتشر می کند.هفته نامه سروش هم  از این به بعدهردوهفته یکبار و برخی مطبوعات هم به دلیل مشکلات اقتصادی به جای ماهی یکبار دو ماه یکبار منتشرمی شوند.

البته طی سالهای اخیر در کشور با افت شمارگان برخی کتاب ها،به غیر از کتب کمک درسی و تست و آمادگی برای آزمون ها؛مواجهیم که یکی از دلائل اصلی آن در کنار عدم شکل گیری فرهنگ مطالعه در خانواده ها و مدارس و دانشگاه ها به دسترسی اقشار مختلف کشور به اینترنت و مطالعه انواع و اقسام مطالب از طریق آن مربوط می شود.

با توجه به اوضاع اقتصادی کشور و افزایش هزینه های انتشار مطبوعات به صورت چاپی و مشکلات مختلفی که مطبوعات با آن مواجهند،ممکن است مرگ این مطبوعات یا انتشار آنها به صورت دیجیتال به طور ناگهانی در آینده نزدیک برای مطبوعات ما هم رخ دهد ،بنابراین دست اندرکاران مطبوعات می بایستی هرچه سریعتر با اصول و مبانی روزنامه انلاین به طور حرفه ای آشنا شوند.

پیدایش روزنامه‌نگاری آنلاین یا دیجیتالی از دهه‌ 1990 در آمریکا و سپس اروپا، حوزه‌ روزنامه‌نگاری را به دلیل ارایه‌ خدمات آنلاین، از ابعاد مختلف تحت‌الشعاع خود قرار داد، به‌گونه‌ای که امروز به مدد امکاناتی که خبرگزاری‌ها در اختیار مخاطبان قرار داده‌اند، آن‌ها، حتى وقتى مشغول چت کردن با دوستان و یا چک کردن ایمیل‌شان هستند نیز می‌توانند همزمان، تازه‌ترین خبرها را دریافت و مشاهده کنند؛ بنابراین آنلاین بودن، علاوه بر فراهم کردن امکان تولید در هر لحظه، این امکان را هم در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد که به‌طور اختصاصی، با تعریف علایق خود،‌ به اطلاعات مورد نظرشان دست یابند.

روزنامه‌های آنلاین، همان کارکردهای روزنامه‌های مکتوب را در فضای مجازی ارایه می‌کنند ولی برخوردار از امکانات آنلاین است. تفاوت روزنامه‌نگای آنلاین با روزنامه‌نگاری سنتی در این است که روزنامه‌نگاری آنلاین دارای ویژگی‌هایی از قبیل فراگیر و تعاملی بودن، سرعت انتشار بالا و استفاده از امکانات مولتی‌مدیاست که مثلا در حوزه‌ی تعاملی بودن، این نوع از رسانه با سرعت تقریبا همزمان با انتشار اولین اطلاعات، می‌تواند از واکنش مخاطبان نسبت به آن‌ها اطلاع یابد.

روزنامه‌نگاری آنلاین مفهوم جدیدی است که در حوزه‌ی فناوری های نوین ارتباطی کاربرد بیش‌تری دارد، و شکل جدیدی از روزنامه‌نگاری است که سرعت، کیفیت و انتقال اخبار و اطلاع رسانی در آن با روزنامه‌های چاپی کاملا متفاوت است. بستر اصلی این نوع از روزنامه‌نگاری، اینترنت و دسترسی به این شبکه جهانی است.

روزنامه‌نگاری آنلاین در حقیقت نوعی روزنامه‌نگاری مبتنی بر انقلاب دیجیتالی است که از محیط وب، به عنوان ابزاری برای گزارش و انتشار خبر استفاده می‌کند، ضمن اینکه در مقایسه با سایر ژانرهای روزنامه نگاری، جدیدتر و به فناوری‌های جدید ارتباطی و اطلاع‌رسانی نیز به شدت وابسته است. روزنامه‌نگاری آنلاین یا سایبر، فرآیندی است که بر اساس آن، اخبار و اطلاعات جمع‌آوری شده، در یک فضای سایبر پردازش، سپس در محیط گرافیک آنلاین وارد و منتشر می‌شود. 

خبرگزاری‌های داخلی کشور نیز در حال حاضر، با توجه به استفاده از محیط وب در جمع‌آوری، پردازش و انتشار اطلاعات، عملکردی شبیه روزنامه‌نگاری سایبر پیدا کرده‌اند، ضمن این که وبلاگ‌ها نیز گونه‌ای از همین نوع روزنامه‌نگاری، یعنی روزنامه‌نگاری آنلاین و سایبر محسوب می‌شوند. با این تفادت که  وبلاگ‌نویسی با روزنامه‌نگاری آنلاین مساوی نیست. وبلاگ‌نویسی فعالیتی مبتنی بر علاقه و انگیزه‌ درونی است و ساز و کار و رویه‌ مشخص خود را داراست، ممکن است برخی افراد در بعضی پست‌ها به‌گونه‌ای عمل کنند که شبیه کار روزنامه‌نگاری به نظر برسد، اما مطمئنا وبلاگ‌نویسی با روزنامه‌نگاری آنلاین متفاوت است.

 

پس یک موضوع اصلی برای روزنامه نگاری در کشور ما اینست که آیا روزنامه نگاران مبانی آن را فراگرفته اند زیرا اصول و مبانی روزنامه نگاری چاپی پاسخگوی این نوع نیست.یکی از اصلی‌ترین تفاوت این حوزه و روزنامه‌نگاری سنتی است که در آن، قدرت مخاطب به حداکثر ‌رسیده و فاصله‌ بین اتفاق واقعیت و روایت آن به کمترین حد خود می‌رسد.

پرسش دیگر اینکه دیدگاه و برنامه‌ دانشگاهی و آموزش های خاصی در حوزه‌ی روزنامه‌نگاری آنلاین در کشور وجود دارد یا  فعالان این حوزه، ضمن داشتن دانش روزنامه‌نگاری که خمیرمایه‌ اصلی این نوع روزنامه‌نگاری است، بیش‌تر بر اساس تجربه عمل می‌کنند؟

 روزنامه‌نگاری آنلاین و سنتی، در سه قلمرو ظرفیت تولید، تعامل با مخاطب و تفاوت عامل زمان و مکان در تولید مطلب، با هم قابل مقایسه هستند و ژورنالیسم آنلاین، منطق ارتباطی بازنمایی واقعیت و خود واقعیت را تغییر می‌دهد و جهان واقعی‌تری را در عرصه‌ی بازنمایی رسانه‌یی منعکس می کند.

در حال حاضر روزنامه‌نگاران فعال در حوزه‌ آنلاین، کمتر خود را با مسایل فنی درگیر می‌کنند و این امر بیشتر به عهده‌ی متخصصان است، اما همراه با رشد این نوع از روزنامه نگاری در کشور، روزنامه‌نگاران هم باید با پیشرفت‌های روز محیط سایبر آشنا شوند و سعی کنند امکانات موجود در این حوزه از قبیل نرم‌افزارهای کمک کننده به صحفه آرایی مناسب‌تر، صوت و تصویر، دسترسی به عکس‌های متعدد و لینک دادن به منابع دیگر برای کامل کردن خبرشان و به بیان دیگر امکانات چندرسانه‌یی استفاده کنند که این امکانات در روزنامه‌های چاپی به دلیل محدودیت زمان و مکان قابل اجرا نیست، ضمن اینکه همین امور جذابیت بیش‌تر روزنامه‌های آنلاین را باعث شده است.

روزنامه‌نگاری آنلاین، یک نوع روزنامه‌نگاری مبتنی بر انقلاب دیجیتالی است که اگر افراد ملاحظات این انقلاب را نشناسند و در جهت همراهی با آن تلاش نکنند، دیر یا زود از پیشرفت‌های دنیای رسانه‌یی‌ عقب افتاده و حتی فرصت‌های مهم و خوبی را نیز از دست می‌دهند، ضمن اینکه تضمین قانونی آزادی بیان و انتشار اطلاعات، فراهم سازی شرایط دسترسی آسان و ارزان اکثریت مردم به فناوری های ارتباطی و آموزش این فناوری ها می‌تواند از راهکارهای مهم در ارتقای روزنامه‌نگاری آنلاین محسوب شود.

ارائه مطبوعات و کتاب در ازای دریافت وجه صرفا در اینترنت ، چه بخواهیم و چه نخواهیم بزودی به صورت جدی در کشور ما هم مطرح خواهد شد و ادامه فعالیت رسانه های کاغذی را با تهدیدهای جدی روبرو می کند. با توجه با افزایش هزینه های چاپ مطبوعات و الزام انتشار مطالب خبری در اینترنت،دست اندرکاران مطبوعات باید هرچه زودتر با اصول و مبانی این امر آشنا شوند و افکار سنجی های لازم را در خصوص تمایل ارائه مطالب در ازای دریاف وجه  از طریق اینترنت بین خوانندگان خود و نخبگان جامعه انجام دهند  و همچنین موضوع دریافت آگهی های تبلیغاتی در اینترنت را از لحاظ حقوقی و قانونی  بررسی کنند تا یکباره با ضربات مهلکی ادامه حیاتشان متوقف نشود.

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/۱۱/٧

. . .. . . . . . . . . . . . .

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/۱٠/۳٠

شهرهای آینده نسبت به آن چیزی که در تفکرات ماست و آن چیزی که درآن زندگی می کنیم از ابعاد مختلف بسیار متفاوت خواهد بود.در آینده تمامی چارچوب های کاری،ساختارهای حرفه ای،قوانین و مقررات، نحوه اداره شهرها وروش های اعمال مدیریت و سایر امور با امروز تفاوت خواهد داشت و شهرداری ها و شوراهای شهر با انتظارات گسترده و متنوع شهروندان،اصناف،ادارات،سازمان ها مواجهند. ضمن اینکه برخی الزامات که هم اکنون در کشور ما در عرصه مدیریت شهری به وضعیت ایده ال خود نرسیده و برخی موضوعات که جدید محسوب می شود ، بسیار حائز اهمیت است که باید برای تحقق آنها  پژوهش و مطالعات کاربردی انجام داد و به صورت طرح مطرح ساخت و مجلس و دولت و شهرداری ها و شوراها به طور گروهی باید روی آنها کارکنند.

برخی از این موضوعات مهم عبارتست از:توجه به مباحث فرهنگی و اجتماعی، تامین خدمات ورزشی و هنری ، ارائه مستمر آموزش های شهروندی با هدف جلب مشارکت شهروندان در برنامه ها، توجه به اقتصاد شهر و مدیریت موثر مالی،شناسائی سرمایه گذاران ، شناسائی روش های جدید تامین مالی، استفاده از فناوری هائی که سبب کاهش آلودگی هوا و محیط زیست شود،توسعه حمل و نقل عمومی و کاهش تقاضا برای سفرهای درونشهری، تحقق شهرهای الکترونیک،اجرای پروژه های عمرانی مطابق یک نظام اجرائی به همراه رعایت پیوست های مختلف فرهنگی و اجتماعی و زیست محیطی و ...،  نوسازی بافت های فرسوده و ناکارامد،مدیریت زیرساخت‌های شهری ،حضور موثر در بازار زمین و مسکن،توسعه فضای سبز، فراهم نمودن زیرساختها  برای تولید شغل ، توسعه گردشگری شهری .

همچنین با توجه به اینکه در شهرهای بزرگ شاهد ایجاد ناپایداری در توسعه و عمران شهری هستیم باید به طور توامان به  یکسری شاخص ها توجه کرد که برخی از آنها عبارتست از: شاخص‌های اقتصاد شهری پایدار ، شاخص‌های زیست‌محیطی و بهداشت شهری ، شاخص های حمل و نقل عمومی و رضایت مردم از حمل ونقل شهرها، شاخص های ایمنی شهری،شاخص های  بناهای ایمن و مقاوم ،شاخص های مردم سالاری (از قبیل: مشارکت شهروندان در فعالیتهای خدمات رسانی اجتماعی به صورت داوطلبانه، عضویت افرادی که احساس می‌کنند می‌توانند در منطقه خودشان تأثیرگذار باشند در شوراهای شهر و محله، انتشار نشریات و راه اندازی سایت هائی با محوریت ارائه آموزش های شهروندی)

روابط عمومی به عنوان یکی از حلقه های وصل حکومت با مردم مسئولیتی خطیر در  شفاف سازی ساز و کارهای اجتماعی،مبادله اطلاعات،تحقق اصل مهم پاسخگویی سازمانها به جامعه،حق کسب اطلاع و نظارت مردم بر عملکرد سازمانها و امور اجرایی کشور دارد. از این رو می بایست به طور مستمر در کار بازآموزی ،بازسازی و هماهنگ ساختن خود با تحولات و تغییرات اجتماعی در گذر زمان می باشد تا از دیگر بخش های اجتماعی جدا نیفتد.

تحقق این مهم ، مستلزم تغییر نگرش در رفتار مدیریت های میانی و کلان کشور نسبت به جایگاه و منزلت روابط عمومی از سوئی و همچنین احراز صلاحیتها و تواناییهای عمومی ، حرفه ای و علمی توسط روابط عمومی هاست؛زیرا روابط عمومی نه تنها می باید از تحولات زمان خویش تاثیر پذیرد بلکه ضرورت دارد خود به عنوان عامل تحولات و تغییرات مثبت اجتماعی به نحو شایسته ای نقش آفرینی کند.

با قبول موارد فوق و نگرش های ذکر شده  می توان ادعا کرد که روابط عمومی شهرداریها تا دستیابی به جایگاه واقعی خویش فاصله دارد و این فاصله بدون تردید جز از طریق آموزشهای کاربردی،بازآموزی مداوم ،کسب تجربه و مهارت ، ارتقای توان علمی و حرفه ای و کسب معرفت نسبت به واقعیت های اجتماعی و اگاهی از ابعاد مختلف علوم ارتباطات و مدیریت شهری پرشدنی نیست.

خوشبختانه در سالهای اخیر شاهدیم که روابط عمومی شهرداریها به طور جدی در مسیر حرفه ای شدن و رسیدن به استانداردهای عرصه های ارتباطات ، پژوهش در افکار عمومی،فناوریهای نوین ارتباطی و اطلاعاتی ؛ در حال گام برداشتن هستند و به طور مستمر در حال ارائه خدمات به عموم شهروندان ، مدیران و کارکنان شهرداریها و سازمانهای همکار می باشند و خوشبختانه با این تلاشها و پافشاری بر حضور روابط عمومی در عرصه مدیریت شهری شاهد ارتقای روزافزون جایگاه روابط عمومی و پذیرفته شدن آن به عنوان یک ضرورت از سوی مدیران و کارکنان شهرداریها هستیم و خبرنگاران رسانه ها نیز به روابط عمومی به عنوان یک منبع اصلی کسب اطلاعات نگاه می کنند.

اما امروزه دیگر وظیفه روابط عمومی ها صرفاً اطلاع رسانی نیست بلکه شاهدیم علاوه بر اطلاع رسانی به طور جدی وارد عرصه اطلاع یابی هم شده اند . اگر اطلاع یابی به نحو مطلوبی صورت نگیرد،اعتماد بین افکار عمومی و مخاطبان شهرداری ها  در زمینه اطلاع رسانی اتفاق نخواهد افتاد.بدون تردید اعتماد سازی اولین قدم برای گسترش معنا و مفهوم روابط عمومی و معنا و مفهوم اصلی مشارکت مردم و مخاطبان در برنامه های شهرداریهاست.لذا روابط عمومی ها هم برای کسب اطلاعات نیاز به این اعتماد دارند و هم برای ارائه آن به افکار عمومی جامعه.

از طرفی تاثیر روابط عمومی شهرداری ها در پدید آمدن یک فضای سالم اطلاع رسانی در شهرها و کل جامعه به دلیل کارکردهای آن ها در تولید اطلاعات و ارسال آن به جامعه و ارتباط مستمر آن ها با خبرنگاران و عموم شهروندان به ویژه پس از تحقق جامعه اطلاعاتی و فراگیر شدن رسانه ها بسیار زیاد است و بدون شک در صورت وجود این فضای سالم اطلاع رسانی است که شهروندان می توانند با اعتماد و اطمینان بیشتری نسبت به شهرداری ها در برنامه های آنان مشارکت فعال داشته باشند و روابط عمومی شهرداریها به دلیل ماهیت آن،که شاید بیش از سایر سازمان ها با مردم سر و کار دارند ، نیازمند ایجاد اعتماد و اطمینان سازی با شهروندان می باشند.

با توجه به موارد فوق و در یک جمع بندی اجمالی می توان اهم وظایف روابط عمومی شهرداری ها را در موارد زیر طبقه بندی کرد:

1-  معرفی مستمر اقدامات و برنامه های متنوع شهرداری به شهروندان و سازمان ها و تفسیر اهداف آن به مردم و سایرسازمانها از طریق حضور در رسانه ها و فضاهای مجازی موجود.

2-  انعکاس دیدگاههای مردم ، سازمان ها و نخبگان به داخل شهرداری و تفسیر آن ها برای مدیران شهری با هدف مد نظر قرار گرفتن در برنامه ریزی های آینده شهرداری.

3-  انجام اقدامات لازم در جهت ایجاد طرز تلقی و تصویر مثبت و مقبول از شهرداری و اقدامات و برنامه ها و طرح های آن به منظور جلب اعتماد،اطمینان و وفاداری شهروندان و مشارکت مناسب آنها در برنامه های مختلف شهرداری.

4-  کمک به شهردار و شورای شهر و مدیران شهری در امر تصمیم سازی و تصمیم گیری استراتژیک شهرداری با توجه به اطلاعات بدست آمده از بررسی رسانه ها و نگرش های موجود در افکار عمومی.

5-  معرفی ابعاد مختلف مدیریت شهری و شهرداری به جامعه زیرا  با توجه به توسعه شهرنشینی سالهای اخیر و افزایش تقاضاهای مردم و سازمان ها ، فعالیت های این عرصه و نحوه خدمت رسانی در آن دچار تغییرات گسترده ای شده و مفاهیم جدیدی وارد آن گشته و مدیریت شهری برای اداره موفق شهر نیازمند نیروهای متخصص جدید ،تجهیزات جدید ، منابع مالی جدید و پایدار ، جلب سرمایه های بخش خصوصی و همفکری مستمر با دولت و مجلس و قوه قضائیه و دانشگاه ها و مراکز پژوهشی میباشد.

6-  فراهم آوردن زمینه لازم برای اجرای وظایف جدید شهرداری ها در حوزه های مختلف با جلب مشارکت شهروندان و سازمان ها و دستگاه ها از طریق تولید اخبار و گزارش ها و مقالات تخصصی و مصاحبه با متخصصان و صاحب نظران ، اجرای برنامه های آموزش شهروندی و فرهنگ سازی.

 

 

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/۱٠/٢٦

پخش سری سوم مجموعه تلویزیونی 125 از شبکه استان تهران ،که محور اصلی آن عملیات روزانه آتش نشانان است ، بیش از هر چیز لزوم توجه دقیق تر و واصولی تر به  موضوع ایمنی در شهرها ،به ویژه شهرهای بزرگ ، را یادآوری می کند .

با توجه به توسعه مناطق شهری و شهرنشینی در کشور که توسعه ساخت و سازها ، افزایش جمعیت شهرنشین ، گسترش زندگی ماشینی ، اضافه شدن مراکز تجاری و اداری ، افزایش آلودگی هوا و محیط زیست از پیامدهای آن است ، شهرها بیش از پیش در معرض خطر سوانح مختلفی هستند.

معنا و مفهوم ایمنی در شهرهای امروز به تبع توسعه شهرنشینی و افزایش تقاضای شهروندان برای افزایش ضریب ایمنی و ارائه خدمات مرتبط با ایمنی نظیر سایر عناصر و اجزای مدیریت شهری چون حمل و نقل ، مدیریت پسماند، امور مالی،اداری، حقوقی، دستخوش تحولاتی شده و با گذشته بسیار تفاوت کرده و فعالیت در این عرصه نیازمند همکاری متقابل سازمان های آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری ها با تمامی دستگاه های ذیربط نظیر پلیس ، اورژانس ، بیمه ، آب ، برق ، گاز و همفکری با مرکز پژوهشی است .

برخی از این سوانح همان سوانح قدیمی هستند با این تفاوت که اندازه و مقدار آنها بسیار افزایش یافته و برخی محصول زندگی ماشینی و توسعه شهرنشینی و برخی ناشی از کاربرد ماشین آلات و تجهیزات جدید و مواد شیمیائی در شهرهاست و حوادث ناشی از عدم رعایت موارد ایمنی در فرآیند ساخت و ساز همچنان ولی با گستردگی و تلفات بیشتری روی می دهد.

امروزه در شهرهای بزرگ توجه به ایمنی در کنار موضوعاتی نظیر حمل و نقل عمومی ،فضای سبز، ساماندهی پسماندها ، توجه به مسائل فرهنگی و اجتماعی،... از دغدغه های شهروندان و از اولویتهای کاری مسئولان مدیریت شهری محسوب می شود و سری سوم مجموعه تلویزیونی 125 توانسته تا حدودی اهمیت این موضوع را به تصویر بکشد و مردم و مسئولان را با ابعاد مختلف موضوع ایمنی در شهرها آشنا کند اما هنوز در ابتدای راه هستیم و این عرصه نیازمند توجه بیشتری است.

با توجه به اهمیت وجود شهرها و جوامع ایمن از طریق توسعه خدمات آتش نشانی ها و جلب مشارکت شهروندی و با عنایت به رسالت دولت و شهرداری ها در زمینه هدایت، نظارت و پشتیبانی از سازمانها و واحدهای آتش نشانی و خدمات ایمنی ، زمینه ارتقاء خدمات آنها باید بیش از پیش فراهم شود.

 به این منظور اولویتهای کاری زیر را می توان در نظر گرفت :

الف : ایجاد و تجهیز زیرساختها و تاسیسات زیربنائی شامل راه اندازی ایستگاه های جدید و خرید ماشین الات

با اقدامات صورت گرفته نسبت جمعیت شهری تحت پوشش خدمات ایمنی و آتش نشانی در کشور به حدود 85 درصد رسیده است. هم اکنون تعداد ایستگاه های آتش نشانی کشور به 1200 ایستگاه افزایش یافت و در حال حاضر نیز حدود 270 ایستگاه جدید بر اساس نقشه ها و ضوابط استاندارد در حال ساخت است.

به منظور افزایش ضریب ایمنی شهرها،طرح احداث بیش از 650 ایستگاه آتش‌نشانی استاندارد جدید در شهرها با مشارکت سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور، استانداری ها و شهرداری ها از ابتدای سال 1385 در کشور آغاز شد.

به موجب این طرح، ابتدا مشاوران ذی‌صلاح نقشه تیپ ایستگاه‌های آتش‌نشانی را در سه تیپ به همراه ضوابط استاندارد مکان‌یابی، طراحی و اجرای آن‌ها تهیه کرده که به دفاتر فنی استانداری‌ها ابلاغ شد.

مکان یابی ایستگاه‌های جدید بر اساس ضوابط و استانداردهای علمی است که از سوی پژوهشکده شهری و روستایی سازمان شهرداری هاودهیاری های کشور تهیه و به شهرداری‌ها ابلاغ شده ، از این رو ایستگاه‌های جدید هم به لحاظ جانمایی و هم فضاها از طراحی مناسبی برخوردار است.همچنین ایستگاه های جدید از مقاومت بالائی در برابر حوادث برخوردار می باشد.

همچنین طی سالهای اخیر بیش از 1300  دستگاه از خودروهای آتش نشانی در 7 نوع مختلف در سطح شهرهای کشور توزیع شده که هم به لحاظ تعداد کمی و هم در ارتقاء کیفیت این خودروها و هم در تنوع آن با توجه به نوع کاربرد آنها در سطح شهرها و روستاها بی سابقه بوده است و 250 دستگاه خودروی آتش نشانی تا پایان سال91 بین آتش نشانی ها واگذار می شود.

 ب:تامین نیروی انسانی :

با انجام آزمون استخدامی شهرداری های سراسر کشور که طی سال های 90 و 91 در 26 استان برگزار شده ،زمینه استخدام آتش نشانان در شهرداری ها فراهم شده است و باید سعی شود در جذب این نیروها برخورداری از آمادگی جسمانی مناسب از اولویت های اصلی باشد.

با توجه به تنوع موضوعات،بازآموزی آتش نشانان از طریق تشکیل مستمر دوره های آموزشی و آسیب شناسی ماموریتهای صورت گرفته باید در اولویت قرار گیرد.

ضمنا با برپائی مسابقات ورزشی آتش نشانان و المپیاد عملیاتی – ورزشی آتش نشانان، باید سعی شود تا آمادگی جسمانی آتش نشانان بیش از پیش ارتقا یابد.

ج:جلب مشارکت های مردمی :

فعالیت موفق در بسیاری از موضوعات اجتماعی و فرهنگی نیازمند جلب برنامه ریزی شده مشارکت های مردمی است. در این عرصه می توان فعالیتهای زیر را پیشنهاد نمود:

-برنامه ریزی برای ارتقای فرهنگ پیشگیری، برنامه ریزی برای مشاغل پرسانحه، برنامه ریزی برای زنان و کودکان و جوانان  با هدف کاهش خسارات از طریق آموزش شهروندی و اطلاع رسانی و فرهنگ سازی و بهره گیری از قابلیت های رسانه های ارتباط جمعی. 

-اجرای طرح آتش نشان داوطلب

 

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/٧/٩

مقدمه

بشر تا چند دهه پیش در مقابل حوادث و سوانحی نظیر زلزله ، گردباد و فورانهای آتشفشانها عملا درمانده بود و پیش بینی زمان وقوع بلایای طبیعی و تخمین اثراتشان ناممکن بود و عقل و اراده بشر فقط می توانست تسلیم بازی فلک باشد. امروزه با توجه به پیشرفتهای علمی و پژوهشی و ظهور فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی بشرهمچنان از پیش بینی زمان وقوع حوادثی چون زمین لرزه عاجز است اما با توجه به اهمیت یافتن سیاست بهبود شرایط زندگی انسانها و پیشرفتهای علوم می تواند از طریق پیش بینی وضع هوا از زمان وقوع برخی حوادث آگاه شود و یا می تواند برخی مناطق در معرض خطر را روی نقشه مشخص نماید و با در نظر گرفتن عوامل گذشته به تخمین احتمالات آینده بپردازد.

امروزه ما می دانیم درمناطق خطرخیز ازچه فنون و مصالح ساختمانی استفاده نمائیم و هنگامی که علائم هشدار دهنده ظاهر می شوند ، چه  احتیاط هائی را به کار بگیریم و بلافاصله پس از فاجعه چه کارهائی را انجام دهیم .

تجربه به ما آموخته است که سه گام مهم برداریم :

1 – به ارزیابی خطرات ناشی از بلایای طبیعی و کاستن اثرات ویرانگر آنها بپردازیم .

2 – درباره خطرهای بالقوه و راههای مقابله با آنها به مردم آموزش دهیم .

3 – باید موثرترین اعضای جامعه و – شاید مهمتر از همه – تصمیم گیرندگان را از مسئولیتهایشان آگاه کنیم .

اگر ما  بخواهیم از دانش و مهارتهای موجود بیشترین بهره را بگیریم ، همه جامعه باید به حرکت درآید .

 دلائل اهمیت حوادث و سوانح از لحاظ روابط عمومی :

- کمک به امداد و نجات

- حوادث و سوانح از ارزش خبری بالائی برخوردارند .

- کمک به پیشگیری از حوادث .

- افکار عمومی نسبت به همنوعان حادثه دیده خود احساس مسئولیت می کند .

- هراس از وارد آمدن خسارات بیشتر .

- جذب کمکهای بیشتر ( مالی ، اجرائی ، تدارکاتی ، روانی )

- آموزش عمومی به مردم .

- نفوذ بر تصمیمگیران و تصمیم سازان .

 اهمیت فرهنگ پیشگیری :

طبیعت در طول تاریخ چهره خشن خود را با پدیده های ویرانگری همچون سیل ، آتش فشان، توفان ، گردباد ، جنگل سوزی ، زمین لرزه و آب لرزه به انسان نشان داده است .این بلاها و خطرها بخشی از زندگی ماست و همواره ما را تهدید می کند و از بین می برد و نابود می کند . هرقدر هم که علم به پیشرفتهای بی سابقه دست یابد ، بازهم رسیدن به "درجه صفر خطر" نا ممکن است . اما می توانیم تدبیرهائی بیندیشیم تا از خسارتهای فاجعه بار و گسترده این بلاها بکاهیم و زمانی قادریم این خسارات فاجعه بار را کاهش دهیم  ، حذف کنیم یا در حدی ثابت نگه داریم که تصمیم بگیریم شهرها ، روستاها ، زیرساختها و ساختمانها را امن تر بسازیم .

در واقع باید از این مفهوم پایه ای کار را آغاز کرد که اگر انسانها احتیاط و دوراندیشی بیشتری درپیش گیرند خسارتهای فاجعه بار بلاهای طبیعی آنقدرها کشنده نخواهد بود ، به عبارتی " این گلوله نیست که می کشد بلکه جراحت حاصل از آن است که می کشد".

زمین لرزه و توفان عامل مرگ نیست بلکه آوار خانه ها و ساختمانها عامل اصلی مرگ است . بلاهای طبیعی رو به افزایش نیستند و هیچ نشانه ای هم دیده نمی شود که در آینده احتمال افزایش آنها برود ؛ در عوض خسارتهای ناشی از این بلاهای طبیعی از لحاظ شدت ، دامنه ، مقیاس و پیچیدگی  روبه افزایش است . بروز یک بلای طبیعی در یک نقطه از یک کشور بر کل جامعه جامعه تاثیر    می گذارد . وانگهی با توجه به جهانی شدن جامعه انسانی ، اگر زمین لرزه ای یک مرکز حساس اقتصادی را ویران نماید حتی اقتصاد دوردست ترین کشورها نیز از این رویداد آسیب می بیند .

بلاهای طبیعی و حوادث همیشه هم کاملا طبیعی نیستند . از یک سو ، نیروهای طبیعی بر محیط تاثیر      می گذارد که فعالیتهای انسانی  روز به روز آن را تغییر می دهد . برای مثال ، جنگل زدائی شدت و دامنه سیلها را افزایش می دهد و کسیل مهار نشده گازهای گلخانه ای بر دمای زمین می افزاید . ازسوی دیگر ، نیروهای طبیعی اغلب یا موجب بلاهای تکنولوژیک می شود یا آنها را تشدید می کند . برای مثال ، سیل می تواند در سر راه خود موجب تخریب یک کارخانه تولید ماده شیمیائی شود و آلودگی را در محیط انتشار دهد ، یا  زمین لرزه می تواند صنایع حساس را ویران نماید و آسیب های جدی بر جا بگذارد .

اما می توان نوید داد که کاهش خسارتهای ناشی از این بلاها امکانپذیر است . فقط باید خود را قانع کنیم که هر چند نمی توانیم از بروز زمین لرزه یا توفان یا فوران آتش فشان جلوگیری نمائیم اما امروز قادریم که از پیامدهای این بلاها بکاهیم . به یمن دانش علمیو فرهنگی مان ، می توانیم خانه ها و پلهایی بسازیم که در برابر زمین لرزه و توفان مقاوم تر باشند ، می توانیم مراقب فعالیتهای آتشفشانی باشیم و پیش از فوران آتشفشان آن را پیش بینی نمائیم و مردم را برای واکنش به موقع سازمان دهیم . به کار بستن این دانش علمی و فنی به وی‍‍‍‍‍‍‍ژگی ها و عاملهای اجتماعی ، فرهنگی ، سیاسی و مذهبی خاص هر جامعه بستگی دارد .

 آموزش و اطلاع رسانی:

کنش پیشگیرانه و آماده سازی در برابر بلاها از رهگذر شناخت بهتر خطرها امکان پذیر است . باید شدت و توزیع جغرافیائی این پدیده های طبیعی را ارزیابی و نقشه منطقه ای آنها را ترسیم نمود و این همه را در دسترس مردم قرار داد . بر همین مبنا می توان تدبیرهای حفاظتی گوناگونی را اتخاذ کرد : محدود سازی استفاده از زمین ، تنظیم معیارهای امنیتی برای ساختمان سازی و مدیریت دوراندیشانه محیط زیست . در همان حال باید نظام های شناسائی و هشدار دهی را برپا کرد و برنامه های فوری را ترتیب داد . اما پایه اساسی تمامی کنش ها همچنان اموزش مردم و اطلاع رسانی است .

ضمن اینکه امروزه به یمن نظامهای هشدار دهی و آماده سازی می توان تلفات جانی و خسارات مالی ناشی از بلاهای طبیعی را به طور قابل ملاحظه ای کاهش داد . به عقیده صاحب نظران و بر اساس آمارهای به دست آمده تدبیرهای آماده سازی و پیشگیری کمتر از عملیات کمک رسانی و بازسازی پس از بروز بلاهای طبیعی  هزینه می برد . با این حال بسیاری از مسئولان و تصمیم گیرندگان همچنان تمایل  دارند که نیروی خود را بر کمک رسانی متمرکز نمایند و فقط زمانی به گونه ای موثر و ویژه دست به کار شوند که فاجعه روی داده باشد .

امروزه بیشتر راهبردها با توجه به بروز بحران تبیین می شوند . به علاوه ، نظام اطلاع رسانی در مورد خطرهای طبیعی و آماده سازی و پیشگیری در همه جا نارسا و کافی است . همچنین برنامه ریزان ، مدیران و کلا جوامع و حکومتها ، آماده سازی و پیشگیری در برابر بلاهای طبیعی را چندان در برنامه های توسعه کشور نگنجانده اند .

امروزه ، عملیات کمک رسانی و بازسازی سالانه حدود 90 درصد از بودجه اختصاص یافته به حوادث و سوانح را جذب می نماید و حدود 10 درصد از این بودجه صرف پیشگیری وآماده سازی می شود.بدون تردیدباتلاشهای دسته جمعی تمامی دست اندرکاران می توان سخت گیری در جهت پیشگیری و آماده سازی را در دراز مدت به یک سیاست عمده تبدیل نمود .

 ضرورت امن کردن شهرها:

یکی ازموثرترین شیوه ها برای کاهش و از بین بردن میزان خسارات حوداث و سوانح در سطح جوامع ، اجتناب از ساخت و ساز در مناطق پرخطری چون شیبهای سست ، بستررودها یا دشتهای سیل خیز ، مقاوم بودن بناها در مقابل زمین لرزه و تندبادها ، رعایت استانداراهای تعیین شده برای مقاوم سازی منازل ، بیمارستانها ،مدارس و دانشگاهها ،ادارات، مراکز تجاری و صنعتی ورعایت استانداردهای تخصصی درسیستمهای برق و فاضلاب ،شبکه های آبرسانی و گازرسانی است به طوری که امکان پدید آمدن سوانح کاهش یافته و یا در هنگام وقوع آنها امدادگران در سریعترین زمان جوابگوی نیازها باشند .          

یکی از انتطاراتی که در این بخش از روابط عمومی های دستگاههای مرتبط با امور امداد و نجات می رود این است که ضمن همکاری با نهادهای سیاستگذار و تحقیقاتی ، ضمن اعلام میزان حوادث رخ داده و مشخص نمودن نقاط پرخطر ، راهکارهای مقابله با حوادث مزبور را به نحو مناسبی به آگاهی مردمی که بیش از دیگران در معرض خطرند ، برساند .

بدون شک ایجاد گفت و گو و تماس میان مسئولان زیست محیطی ، مدیران شهری و روستائی ، محققان ، مردم در معرض خطرو امدادگران برای کاهش حوادث ضروری است و به طور کلی برای کاستن خسارات بسیج تمامی جامعه طی برنامه ریزی های منظمی ضروری است . این برنامه ریزی ها باید مشارکت جوامع محلی و در عین حال حمایت سیاسی و مالی را در سطوح منطقه ای و  ملی تضمین کنند .  کاستن خسارات باید بخشی از برنامه زندگی روزانه باشد . حال که به مدد تلاشهای محققان و امدادگران و مردم راههای کاهش خطرات و سوانح ابداع شده است پس می بایست کاهش خسارات به مدد فرهنگ سازی در زمینه امن نمودن شهرها بخش جدائی ناپذیر برنامه ریزی ها در همه سطوح باشد .

 برنامه ریزی برای مشاغل پرسانحه

یکی از ماموریتها و انتظارات جامعه از دستگاههای امداد و نجات ، که جزء وظایف  روابط عمومی این دستگاههاست ، برنامه ریزی برای کاهش خطرات  مشاغل و اصناف پرسانح است . این امر با پ‍ژوهش و سنجش افکار عمومی و جمع آوری نتایج ماموریتهای امدادگران ارتباط مستقیمی دارد و در مرحله بعدی باید با همکاری مراکز پژوهشی و درمانی به تدوین دستورالعملی برای اصلاح و یا تغییر در انجام دادن برخی امور پرداخت تا بتوان در دراز مدت خسارت و سوانح را به حداقل رساند .

 برنامه ریزی برای زنان

زنان به دلیل انجام دادن امور روزمره منازل و گذراندن اوقات بیشتری نسبت به سایر اعضای خانواده با کودکان در اولویت نخست بسیاری از برنامه های تبلیغاتی و ترویجی مربوط به کاهش سوانح قرار گرفته اند . البته در برخی جوامع سنتی ، زنان به دلیل سیطره عقاید قومی و عشیره ای در محدودیتهائی قرار دارند و ممکن است اجازه شرکت در برنامه های آموزشی و پیشگیرانه حضوری را نداشته باشند که ضرورت تهیه و تولید پیامهای آموزشی به صورت مکتوب ، رادیوئی ، تلویزیونی و یا ارائه آموزش از سوی کارشناسان خانم را  یادآور می نماید .

 برنامه ریزی برای کودکان و نوجوانان و جوانان

دانش آموزان ، دانشجویان ، کارشناسان جوان و دارندگان ظرفیت های بالقوه برای اشتغال در صنایع و ادارات هستند . اینها مخاطبان آینده یا مخاطبان هدف سازمانهای امداد و نجات هستند  که باید به تدریج به صورت گروه های مرتبط با سازمانهای امداد و نجات در آیند . تهیه برنامه های آموزشی و تبلیغاتی با محوریت یشگیری برای این گروهها و ارائه به موقع آنها تاثیر بسزائی در کاهش سوانح در آینده و ایجاد جامعه ای امن دارد .

 برخی اصول مدیریت رسانه ها در هنگام وقوع حوادث و سوانح

در هنگام وقوع حوادث ، روابط عمومی ها باید به مسائلی نظیر اعلام به موقع هشدار ها و خطرها ، سازماندهی گروههای خبرنگاران و عکاسان و تصویربرداران و اعزام آنها به محل حادثه ، تعامل و همفکری با سلسله مراتب فرماندهی حادثه و ارائه اطلاعات به موقع از دیدگاههای افکار عمومی و رسانه ها از حادثه ، شناخت عوامل تاثیرگذار بر امر امداد و نجات و کمک به کاهش هیجان و ناامیدی موجود در جامعه و کنترل فضای روانی جامعه توجه لازم معطوف نمایند و در نظر گرفتن اصول ذیل به این امر کمک می نماید.

-  ساماندهی مطلوب ، علمی و سریع گروههای خبرنگار و عکاس بر کنترل فضای روانی جامعه تاثیر بسزائی دارد.

- ارتباط مناسب عوامل امنیتی و انتظامی و رسانه ای با روابط عمومی در مهار التهابات روانی ناشی از حادثه موثر است .

- سرعت عمل در انتشار اطلاعات و اخبار مربوط به حادثه بر کنترل بحران و بروز شایعات تاثیر مستقیم دارد .

- داشتن شرح وظایف مشخص و مدون عوامل اطلاع رسانی حوادث و ارتباط با رسانه ها در کنترل بحران تاثیر مناسبی دارد .

- اطلاع رسانی صحیح و سریع روابط عمومی به رسانه ها نشانگر عزم سازمان برای مقابله قاطع با حوادث و کاهش انهاست و افزایش اعتبار سازمان و روابط عمومی آنرا در پی خواهد داشت .

 برخی وظایف روابط عمومی های دستگاههای مربوط به ایمنی و امداد و نجات

- تهیه بانک اطلاعات ( صوتی ، تصویری ، مکتوب ، نرم افزاری ) برای استفاده کارکنان سازمان ، محققان ، دانشگاهیان ؛ خبرنگاران و علاقه مندان .

- جمع آوری اطلاعات از طرق مختلف ( تحلیل محتوای رسانه ها ، سنجش افکار عمومی ، تلفن گویا ، ارزیابی ماموریتها ) به منظور  مشخص نمودن سوانح رخ داده برای تهیه طرحها و برنامه هائی برای پیشگیری از آنها .

- ارائه اطلاعات تهیه شده به مدیران و رسانه ها .

- هم فکری در تهیه برنامه هایی که با هدف کاهش حوادث تهیه می شود .

- برگزاری جلسات ماهانه یا فصلی با خبرنگاران و سردبیران رسانه های خبری به منظور ارائه انتطارت سازمانهای امداد و نجات به رسانه ها جهت تهیه برنامه ها یا مطالبی با محوریت انتظارات مزبور برای ارائه آگاهی لازم به مردم .

-  ارائه مباحث تخصصی مربوط به امداد و نجات به خبرنگاران رسانه های خبری  و آموزش انان با هدف تهیه برنامه یا مطالب حرفه ای در هنگام وقوع بحرانها  و پدید آمدن خبرنگار تخصصی حوادث .

 - تهیه دستورالعمل های انتشار اخبار ، مصاحبه و اطلاع رسانی در سطوح محلی ، استانی و ملی .

- مشخص شدن سطح تعامل با رسانه های خبری و سایر دستگاههای ذیربط قبل از وقوع حادثه ،در حین و پس از وقوع حادثه.

- طراحی برنامه هائی برای مناطقی که احتمال بروز حوادث در آنها بیشتر از سایر مناطق است .

- همکاری در تهیه و اجرای برنامه های آگاه کننده به منظور آموزش مردم از خطرات و برنامه های آموزشی برای بهبود قابلیتها و توانائی های کارکنان .

- تجهیز و تکمیل امکانات موردنیاز واحدهای مختلف اطلاع رسانی و مستندسازی .

- بهره گیری از تجربیات موجود .

 برخی وظایف روابط عمومی سازمانهای امداد و نجات در هنگام وقوع حوادث

- پذیرفتن حادثه .

- هماهنگی با رسانه های خبری محلی ، استانی و ملی برای ارائه اخبار حادثه و دشمن فرض نکردن آنها .

- پاسخگو بودن و شانه خالی نکردن از ارائه توضیحات و پاسخگوئی به رسانه ها .

- تشکیل تیم بحران با حضور مدیران و کارشناسان سازمان و سایر مدیران مرتبط با حادثه با هدف مدیریت یکپارچه در زمینه اطلاع رسانی حادثه و همسان سازی اظهار نظرها .

- کنترل جریان اطلاعات از طریق تعیین یک نقطه مکانی برای تنظیم و انتشار اخبار (سایت ، رادیو، تلویزیون)

- مشخص شدن سطح تعامل با رسانه های خبری و سایر دستگاههای ذیربط قبل از وقوع حادثه ، در حین و پس از وقوع حادثه .

- استفاده صحیح از قابلیتهای مختلف هر رسانه برای به دست گرفتن ابتکار عمل اطلاع رسانی در زمان بحران .

- هماهنگی کامل با نیروهای انتظامی و امنیتی و تامین نظرات آنان در زمینه اطلاع رسانی حادثه .

- انتشار اطلاعات صحیح و پرهیز از انتشار اطلاعات متناقض و ناقص که شایعات را در پی دارد .

- صداقت در ارائه وضعیت موجود از لحاظ امکانات و نیروی انسانی و کاستی ها و نقائص.

-  جلب مشارکت سازمانهای دیگر و مردم.

- مشخص نمودن میزان خسارات مالی و جانی .

- اطلاع رسانی در خصوص نحوه مشارکت کمکهای مردمی .

- ابراز تاسف .

- تقدیر از فعالان به ویژه نیروهای خودجوش و مردمی یا امدادگرانی که فعالیتهای چشمگیری انجام داده اند .

 

 

نویسنده: کورش میرسعیدی - ۱۳٩۱/٦/٢٧

 

اهمیت شهرداری ها در جامعه :

در دنیای امروز شهرنشینی با همه ابعاد وجودی اش با گام های بلندی به جلو می رود و مدیران شهری با توجه به گسترش شهرنشینی و ضرورت داشتن شهرهائی ایمن،سبز و پاک تلاش می کنند به انتظارات شهروندان و سازمان ها از شهر و مدیریت شهری پاسخ دهند و برای اداره شهر در فضای متحول شده امروز برنامه ریزی و فعالیت نمایند.

شهرداری ها با توجه به وظائفی که مطابق قانون برای سازماندهی امور مختلف شهرها و توانمندکردن آنها برعهده دارند،دارای جایگاه وی‍‍ژه ای در سطح مدیریت شهری،عموم شهروندان، افکار عمومی جامعه و رسانه ها هستند.مجموعه فعالیتها و تشکیلات شهرداریها به دلیل ارتباط با زندگی روزمره تمامی شهروندان به طور منحصر به فردی در سطح جامعه و رسانه ها مطرح است و شاید از این حیث دستگاهی نظیر شهرداری وجود نداشته باشد .

بسیاری از شهروندان در طول شبانه روز به طور مستقیم و عینی با برخی فعالیتهای شهرداریها نظیر:حمل و نقل عمومی،زیباسازی شهری،ساماندهی پسماندها،توسعه فضای سبز،مبلمان شهری، ساخت و ساز،احداث و بهسازی پیاده روها و معابر،آرامستانها،آتش نشانی و خدمات ایمنی و... مواجهند و اخبار این رویدادها را نیز از طریق رسانه های ارتباط جمعی پی گیری می کنند.

یک نکته مهم در خصوص شهرداری ها اینست که هر چقدر عملکرد آنها از نظر شهروندان مطلوب باشد، میزان رضایت شهروندان از مجموعه مسئولان شهر،منطقه،استان و کشور نیز افزایش می یابد بنابراین عملکرد شهرداری ها و دهیاری ها که در صف نخست خدمت رسانی به مردم شهرها و روستاها هستند،از ابعاد گوناگون دارای اهمیت می باشد.نکته مهم دیگر اینکه خدمات شهرداری ها و دهیاری ها تاثیر بسزائی در برقراری عدالت در جامعه به ویژه در مناطق محروم و کمتر توسعه یافته دارد.

هم اکنون تمامی شهروندان در شهرهای بزرگ و کوچک به دلیل ارتقای سطح سواد در جوامع،گسترش رسانه های خبری،آگاهی از حقوق قانونی خود، اهمیت یافتن وجود مناطق شهری پاک و ایمن و... نسبت به گذشته انتظارات بیشتری از مسئولان اداره شهر به ویژه مدیران شهری شامل شهرداری ها و شوراهای شهر دارند.همچنین اداره و مدیریت شهرهای امروز نسبت به گذشته دستخوش تحولات گسترده ای شده و عملکرد شهرداری ها نه تنها از لحاظ حجم و تنوع فعالیتها بلکه ازلحاظ نحوه انجام امور،ساختارهای حاکم بر مدیریت شهری و قوانین و مقررات با شهرداری های گذشته متفاوت شده است.

حرکت مناسب و تاثیرگذار در این عرصه از سوی شهرداری ها نیازمند ارزیابی ها و پژوهش های کاربردی و علمی مطابق با نیازهای شهر و شهروندان،تعریف مجدد شاخص های شهرنشینی وتلاش برای ارتقای آنها،  روزآمدکردن برنامه ریزی ها برای اتخاذ راهکارهای مناسب وعملیاتی برای مواجهه با موضوعات اصلی مدیریت شهری نظیر:گسترش حمل و نقل عمومی،مقابله با آلودگی محیط زیست وهوا،نوسازی بافتهای فرسوده شهری،مدیریت بحران،توسعه فضای سبز،تحقق شهرداری و شهرهای الکترونیک،پدید آوردن زیرساختهای لازم برای فعالیتهای اداری،تجاری،رفاهی،ورزشی در شهر،جلوگیری از مهاجرت به شهرها، ایجاد نشاط در شهرها و ایجاد درآمدهای پایدار برای شهرداری هاست.

ضرورت تامین منابع مالی پایدار برای مدیریت شهری :

اداره شهرها در گذشته با توجه به وسعت و جمعیت کم آنها از طریق کمک های دولتی نظیر عوارض ممکن بود ولی گسترش شهرنشینی و بالارفتن توقعات از مدیریت شهری و ضرورت اجرای برنامه های جدید توسط مدیران شهری و استمرار ارائه خدمات به شهر و شهروندان نیازمند اعتبارات مالی جدیدی است.

جذب سرمایه های بخش خصوصی و سرمایه های خارجی برای اجرای پروژه های شهرداری ها از روش های معتبر تامین منابع مالی در حوزه مدیریت شهری محسوب می شود که بدون تردید می تواند منابع مالی مورد نیاز برای اجرای پروژه ها وطرح های شهرداری ها که نسبت به گذشته متنوع تر و حجم آن هم بیشتر است تامین نماید.ضمن اینکه به دلیل گسترش شهرنشینی و به تبع آن افزایش فعالیت های شهرداری ها و ضرورت ایجاد زیرساخت های شهری در موضوعات مختلف؛ اداره شهر با اعتبارات دولتی و عوارض که میزان آنها محدود است ، امکان پذیر نمی باشد.

هم اکنون یکی از رویکردهای اصلی در حوزه های مدیریت شهری و روستائی در کشور،کم کردن وابستگی به کمکهای دولتی و عوارض و حرکت به سمت شناسائی درآمدهای پایدار و روش ها و ابزارهای جدید تامین منابع مالی در مدیریت شهری و روستائی نظیر: جذب سرمایه گذاران داخلی و خارجی،انتشار اوراق مشارکت و استفاده از تسهیلات بانکی است که موفقیت شهرداری ها و دهیاری هادر این عرصه نیازمند قوانین و مقررات به روز ،حمایت های قانونی از سوی دستگاه های ذیربط نظیر وزارت امور اقتصاد و دارائی،بانک مرکزی و وزارت کشور و جلب اعتماد سرمایه گذاران و شهروندان است.

خوشبختانه در کشور شهرها و مناطق مختلفی وجود دارد که دارای قابلیت های منحصر بفرد و مطلوبی برای جذب سرمایه های داخای و خارجی در زمینه جاذبه های مذهبی، تاریخی، فرهنگی،طبیعی و یادمانهای دفاع مقدس،مدیریت پسماندها،توسعه فضای سبز، احداث مراکز تفریحی و گردشگری و مراکز تجاری و نوسازی بافت های فرسوده هستند که علاوه بر اشتغال زائی برای مردم آن منطقه،تاثیر زیادی در ایجاد درآمد های پایدار برای مدیریت شهری نیز خواهد داشت.

برخی انتظارات از حوزه مدیریت شهری در خصوص سرمایه گذاری:

-تهیه بانک های اطلاعاتی فرصت های سرمایه گذاری در شهرداری ها و دهیاری ها از سوی دست اندرکاران مدیریت شهری وروستائی به زبان های مختلف و ارائه آن به مجامع و محافل مربوطه در داخل و حارج کشور.

-اطلاع رسانی،بازاریابی و فرهنگ سازی در خصوص جذب سرمایه های داخلی و خارجی در پروژه های شهرداری ها و دهیاری ها که نیازمند برنامه ریزی و اجرای اقدامات مناسب از سوی روابط عمومی ها و رسانه های خبری است.

-ضرورت همکاری و همفکری مستمر با سرمایه گذاران که به این منظور ضرورت دارد مدیران ارشد اهمیت موضوع سرمایه گذاری را برای رده های مختلف مدیریتی روشن نمایند تا با سرمایه گذاران برخوردهای مناسبی صورت گیرد .

-آسیب شناسی ابعاد مختلف موضوع سرمایه گذاری توسط مسئولان ذیربط با هدف به روزنمودن قوانین و مقررات موجود.

-ارائه راهکارهای اجرائی جهت جذب سرمایه گذاران خارجی.

- برپائی نمایشگاه، همایش و نشست های تخصصی در زمینه ارزیابی ابعاد مختلف سرمایه گذاری در پروژه های شهری با حضور دانشگاهیان ، مدیران شهری،نمایندگان مجلس وسرمایه گذاران .

ضرورت حضور پر رنگ روابط عمومی ها در سرمایه گذاری در پروژه ها :

اطلاع رسانی،فرهنگ سازی، تبلیغات و بازاریابی برای فراهم نمودن زمینه مشارکت شهروندان و سرمایه گذاران برای جذب سرمایه های بخش خصوصی از اهمیت زیادی برخوردار است و روابط عمومی های مرتبط با مدیریت شهری و روستائی به ویژه روابط عمومی شهرداری ها در این عرصه نقش  مهمی بر عهده دارند.

در عرصه مدیریت شهری و روستائی کشور جذب سرمایه برای اجرای پروژه ها در بسیاری از مناطق موضوع جدیدی محسوب می شود و با توجه به اینکه به طور طبیعی هر طرح،‌برنامه،قانون و دستورالعمل جدید در تمامی جوامع، کشورها و در سطح پائین تر در سازمانها و موسسه ها در بدو امر و در هنگام اجرای آن برای نخستین بار،از سوی عموم مردم و مخاطبان اصلی آن با ابهاماتی مواجه می باشد؛ لذا موضوع جذب سرمایه در مدیریت شهری نیز باعث حساسیت جامعه و افکار عمومی و مشکل شدن پیاده آن از سوی مسئولان اجرائی خواهد شد.برطرف شدن این موارد بدون تردید بیش از هر چیز به جلب همراهی، اطمینان و اعتماد افکار عمومی و بیان دیدگاههای صاحب نظران و اهل فکر و عمل نیاز دارد که روابط عمومی های مرتبط با مدیریت شهری و روستائی با توجه به مهارتهای ارتباطی مختلفی که دارند می توانند مخاطبان هر حوزه را با ابعاد،پیامدها و ساز وکارهای گوناگون آشنا نمایند.

در قدم نخست روابط عمومی شهرداری ها و دستگاه های مرتبط با مدیریت شهری و روستائی می بایستی سطح آگاهی کارکنان خود را نسبت به اهمیت و ضرورت استفاده از سرمایه های بخش خصوصی و مشارکت شهروندان ارتقاء داده و به این باور برسند که سرمایه گذار شریک مناسبی برای اجرای پروژه های شهری و روستائی بوده و در صورت تخقق این امر،یک بازی برد-برد که درنهایت به نفع ارتقای شاخص های مدیریت شهری و روستائی سطح رفاه شهروندان و عمران و آبادانی محیط شهرها و روستاها خواهد شد.

رشد،توسعه،پیشرفت و عمران شهرها و روستاهای کشور در ابعاد مختلف که در سال های اخیر از مطالبات اصلی مردم و از اولویتهای کاری مسئولان می باشد،نیازمند آن است که مدیران شهری از  قابلیتها و سرمایه های موجود، انتظارات مردم و سازمان ها اگاه باشند و بتواند در زمان های لازم با اعمال روش های مدیریتی زمینه ایجاد زیرساخت های لازم، ارتقای شاخص های مختلف شهری و رفاه شهروندان را فراهم نماید که تحقق این موارد نیازمند منابع مالی جدیدی است که بدون شک بخش عمده ای از آن از طریق مشارکت بخش خصوصی تامین می شود.موفقیت در این موضوع نیازمند اطلاع رسانی،فرهنگ سازی و ارائه آموزشهای مختلف با توسل به شیوه ها و فنون مختلف ارتباطی و تبلیغی در سطح جامعه است که ضرورت دارد روابط عمومی دستگاهها و سازمان های مرتبط و درگیر در اجرای این طرح فعالیتهای خاصی را برای تشریح و ارزیابی ابعاد مختلف آن با زبانی ساده و در فضائی روشن و بدور از هرگونه ابهام و بزرگنمائی، برنامه ریزی و اجرا نمایند و زمینه بحث و تبادل نظر مسئولان و صاحب نظران و اصحاب تفکر و علم و تحقیق و سرمایه گذاران را فراهم آورند .

اهمیت روابط عمومی دستگاهها و سازمان های مختلف که بخش هائی از امور اجرائی مربوط به جذب سرمایه در مدیریت شهری را انجام می دهند در فرآیند اطلاع رسانی،ارتباط،همفکری،تفاهم و تعامل با سرمایه گذاران و سایر مخاطبان این طرح با توجه به وظائف،اهداف و ماموریتهای تخصصی روابط عمومی ها از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است زیرا در سطح سازمانها تنها روابط عمومی است که می تواند ابعاد مختلف طرح را با در نظر گرفتن ویژگی های مخاطبان در اسرع وقت و با بیانی ساده یا تخصصی از طریق رسانه ها به اگاهی عموم مردم و صاحب نظران و مخاطبان اصلی طرح برساند.

اقدامات روابط عمومی چیست ؟

با توجه به حضور مسئولان شهرداری ها در جلسات و گردهمائی ها و همایش های تخصصی مربوط به این موضوع؛ روابط عمومی های آنها می بایستی دارای اطلاعات وسیعی از ابعاد مختلف طرح ها و پروژه های  شهرداری ها باشند که این اطلاعات زمینه ساز طراحی و اجرای برنامه های ارتباطی جهت اطلاع رسانی، آموزش و فرهنگ سازی و بازاریابی برای سرمایه گذاران و شهروندان ورسانه ها محسوب می شود. تهیه فهرستی از اطلاعات کامل پروژه های قابل سرمایه گذاری و قراردادن آنها در سایت های مرتبط به چند زبان زنده دنیا ، انتشار آنها به صورت مکتوب در نشریات و بروشورها و ارسال این اطلاعات برای افراد و گروه ها و سازمان های مرتبط داخلی و خارجی از اقدامات اولیه ولی اساسی محسوب می شود.

همچنین روابط عمومی دستگاههای مرتبط با مدیریت شهری وروستائی که مجری و درگیر در جذب سرمایه برای پروژه ها هستند با توجه به اینکه این موضوع طی چند سال اخیر از موضوعات اصلی و اولویتهای کاری دولت،مجلس،رسانه ها و دانشگاهها و مراکز پژوهشی بوده باید در تعامل و همفکری و همکاری مستمر با واحدهای مرتبط با جذب سرمایه گذار ضمن راه اندازی بانک های اطلاعاتی تخصصی پاسح دهنده ای حرفه ای به سوالات سرمایه گذاران،اصناف،سازمانها، دانشگاههاو رسانه های خبری موجود در سطح جامعه باشند.با توجه به جدید بودن این موضوع در بسیاری از نقاط کشور و در عین حال اهمیت آن ،این سوالات شامل سوالات ابتدائی و پایه ای موضوع ، درخواست برای تشریح جزئیات بخشی از طرح برای افراد،گروه ها و یا صنوف خاص،تقاضا برای توضیح بیشتر برای کاهش نگرانی ها  و ارائه پاسخ و توضیحات کارشناسی به رسانه ها و دست اندرکاران فعالیت خاصی را شامل می شود که در هر حال نیازمند پاسخهای صادقانه،صحیح،منطقی برای ابهام زدائی از سرمایه گذاری دراجرای  پروژه های شهری  و روستائی و فراهم آوردن زمینه مشارکت سرمایه گذاران در اجرای آن است که بیش از پیش نقش خطیر و پررنگ روابط عمومی ها در این موضوع و انجام برنامه های ارتباطی برای تمامی مخاطبان با توسل به تمامی ظرفیت های ارتباطی موجود و بهره گیری از قابلیتهای رسانه های مختلف توسط روابط عمومی ها را یادآوری می نماید.

امروزه در روابط عمومی های مرتبط با مدیریت شهری و روستائی که اصولا می بایستی روابط عمومی هائی مخاطب محور و شهروند مدار باشند،ارتباط و تعامل مستمر با  افکار عمومی در صدر فعالیتها  قرار دارد و چنانچه روابط عمومی ها در عرصه جذب سرمایه،موفق به مشخص نمودن نظرات و تقاضاهای سرمایه گذاران،نخبگان ورسانه های خبری  نشوند، بدون تردید بخش عمده فعالیتهای ارتباطی و تبلیغی با موفقیت  همراه نخواهد شد.لذا یکی از انتظارات مهم از روابط عمومی های مرتبط با جذب سرمایه در پروژه های شهری وروستائی اینست که مزایا و منافع این موضوع برای سرمایه گذاران،مردم و بخش های مختلف و مجموعه حکومت و شرایط خاص و پیامدهای احتمالی حوزه های کاری مختلف پس ازاجرائی شدن طرح را به طور شفاف و صریح برای عموم مخاطبان هر بخش تشریح نماید تا در نهایت بحث اقناع علمی مخاطبان به عنوان یکی از کارکردهای عمده و حساس روابط عمومی به طور مناسب و بدون هرگونه تحمیل باورها  و تبلیغات غلو آمیز صورت پذیرد.

موفقیت روابط عمومی های مرتبط با مدیریت شهری و روستائی در این ماموریت مهم نیازمند داشتن نقشه راه همه جانبه شامل سازمان اگاهی و جامعه آگاهی در زمینه جذب سرمایه های داخلی و خارجی درحد قابل قبولی است . این امر بدون تماس و تعامل مستمر روابط عمومی ها با واحدهای مختلف شهرداری ها و دهیاری ها از یکسو و ارزیابی مستمر نظرات و پیشنهادهای سرمایه گذاران ،دانشگاهیان و نخبگان و تحلیل محتوای رسانه ها و انتقال آنها به مدیران و کارشناسان و هسته های مشورتی ، تحقق نمی یابد.در ادامه راه روابط عمومی می بایست پاسخها و توضیحات جامع و کارشناسی را در اسرع وقت در زمینه  ابهامات و پرسشهای مطرح با استفاده از فنون  مختلف رسانه ای و از طریق فضاهای مجازی و اینترنت،صفحات مختلف روزنامه ها و مطبوعات تخصصی،خبرگزاریها،برنامه های مختلف خبری و تحلیلی و اطلاع رسانی و آموزشی رادیو و تلویزیون و از طریق فعالیتهای تبلیغاتی و انتشاراتی مثل تیزر،پیامک،پست الکترونیک،بروشورها و لوحهای فشرده ، برای مشخص نمودن زوایای مختلف طرح در سطح جامعه تهیه و انتشار دهد.

پس از این و در ادامه راه ،ضرورت دارد روابط عمومی ها با تقسیم بندی مجدد مخاطبان، ضمن پیگیری جدی اقداماتی که در بالا ذکر شد،برای تقویت و تثبیت پیامهائی که پیش از این تولید و انتشار یافته، فعالیتهای مختلفی نظیر درج مقالات عمومی برای اعتمادسازی و جلب مخاطبان جدید،درج مقالات تخصصی در نشریات و سایتهای تخصصی،حضور مسئولان اجرائی و سرمایه گذاران در برنامه های رادیوئی و تلویزیونی،برگزاری نشست های تخصصی و حضور در همایش ها و نمایشگاهها و تنظیم برنامه هائی برای استفاده از ظرفیتهای نخبگان داخلی و خارجی برای موفقیت برنامه های آتی و بلند مدت در این امر را طراحی و اجرائی نماید.

نتیجه گیری:

جذب سرمایه های بخش خصوصی در پروژه های شهرداری ها و دهیاری ها ،با توجه به سرمایه های مادی و معنوی متعدد و منحصر بفرد موجود در کشور مزیتهای مختلفی چون بهبود وضعیت اقتصادی شهرها و روستاها، کارآفرینی،ورود شهرداری ها و دهیاری ها به عرصه های جدید کار و تلاش و خدمت رسانی  و ارتقای سطح رفاه شهروندان و روستائیان را در پی خواهد داشت.اما یک نکته مهم در تقویت و پشتیبانی از جذب سرمایه های داخلی و خارجی اینست که مدیران شهری باید برای پیشرفت و موفقیت بیشتر به طورمستمر و در تمامی مراحل اجرای طرح از قابلیتهای مختلف ارتباطی و اطلاع رسانی که در سازمانها وظیفه آن بر عهده روابط عمومی هاست بهره مند شوند و حمایتهای لازم را به ویژه در زمینه تبادل نظر و اطلاعات با آنها به عمل آورند و روابط عمومی ها نیز باید برای ایفای شایسته نقشی که از آنها انتظار می رود ،علاوه بر انکه نیازمند حمایتهای مدیریتی هستند ،باید  به طور مستمر با سرمایه گذاران ،صاحب نظران و شهروندان صحبت نمایند و مدیران شهری و دست اندرکاران عرصه جذب سرمایه در پروژه ها را از نظرات آنها آگاه نمایند.

 

 

مطالب قدیمی تر »
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :